miðvikudagur, nóvember 01, 2006

Af blaktandi rauðum fánum...

Rakst á ljóð eftir Jóhannes úr Kötlum. Það heitir Fyrsti maí. Má til með að deila broti úr ljóðinu.

En rauðu fánarnir rísa
yfir riðandi múgsins höfuð.
-Það er lýðsálin, lituð í blóði
það er lýðsagan eldi stöfuð.
Það er hatrið gegn helvíti og kirkju
og hervaldi og auðkóngastjórn.
Það er eiðstafur öreigastéttar
um uppreisn - og hinztu fórn.

Því fórnin er viðkvæði vorsins,
-það vekur og kann ekki að hlífa,
og sízt af öllu sér sjálfu.
Með sjálfsfórn skal illt út drífa.
-Hin argasta andstyggð, sem þekkist,
stenzt aldrei þann drengskap sem ký
í sölurnar líf sitt að leggja.
Gefið lífið - og sigur er vís.

Þetta er svo innilega kommúnískt að ég bara mátti til...