Af prófum og sextugum listamanni...

Nú eru próf. Það er gott. Kominn tími til. Prófatíð boðar nýja tíð með nýju upphafi. Það er nauðsynlegt að endurræsa kerfið endrum og eins.

Vil óska David Bowie til hamingju með sextugsafmælið nú á mánudaginn var. Allir ættu að leggja sig eftir þeim snillingi. Það er gott að hvíla lúinn heila í Amsterdam , fremja Rokk og ról sjálfsvíg og leita að Lífi á Mars. Auðgar andann.

Langar að birta ljóð. Þar kveður við fremur neikvæðan tón, líkt og allur heimsins harmur hvíli þungt á veikum herðum, líkt og ég sé aðframkominn í eymd og volæði. Að tilgangsleysið sé algjört. Tómhyggjan syngi lofsöngva um sjálfa sig í kollinum á mér líkt og spörfuglar vorsins því til heiðurs... en svo er ekki.

Í veraldlegar villur hef ég ratað,
mannorð mitt í auri út atað,
vegna hroka græðgi svika lyga og pretta
þeirra sem næst standa með hjálparhönd útrétta.

Eftir á, ég horfi út í geiminn, dreyminn,
dreg seiminn og spyr:
"Til hvers kom ég eiginlega í heiminn?"