Af misþyrmingum...

Ég misþyrmdi Gunnarshólma á dögunum til heiðurs stærðfræðideildinni í MA.

Sólargeislar kyssa Möðruvallaskóla
mmm og strjúka M8 blítt um hvassan vanga
mmm skýjabakki svífur yfir Hóla.
Hugfangnir hlýða vetrardaga langa
mmm á meistarann mæla lög um hornaföll
mmm víxlin mengi og margföld heildi ræða.
Daglega klífa margflötungafjöll
mmm við tekur tími kúluhornafræða
mmm og leiðsögn um Eulers tignarlegu höll.
En lífslöngun þverr er manni fer að blæða
mmm í baráttu við heimadæmatröll
mmm svitna og svelta níu stök í mengi.
Upp rísa saman með reidda rimmugýgi
mmm og henda reiður á flókin talnaspjöld
mmm eitt af öðru falla diffurvígi.
Liggur í valnum heimadæmafjöld
mmm tvíefld til lífsins svífa burt á skýi
mmm deilum með núlli og þá er sagan öll.

Þá greip mig heiftarleg þágufallssýki - mér hefnist greinilega fyrir spjöllin.