Af þýðingum...

Ég keypti mér bókina Mæling heimsins efti þýska rithöfundinn Daniel Kehlmann nú í nýafstaðinni reisu okkar Kristínar suður í sollinn. Margt hefur verið skrifað um þessa bók og allt gott - held ég. Ég má hins vegar til með að kvabba lítið eitt. Texti bókarinnar er að langmestum hluta í viðtengingarhætti þátíðar. Sá háttur er sennilega einn sá algengasti í ræðu og riti þýðverskra en í íslensku er hefð fyrir því að notast frekar við nafnháttinn, þá sérstaklega í beinni ræðu. Mér var bent á, þýðandanum til málsbóta, að kannski var ætlun hans að texti bókarinnar væri mestmegnis í óbeinni ræðu og þá er viðtengingarháttur ágætlega til þess fallinn. En hver sem hefur lesið í bókinni sér að hafi það verið ætlunin, tekst afar illa til. Og til að bæta á kvabbið er dálítið um prentvillur í bókinni - en slíkt má auðveldlega koma í veg fyrir með góðum prófakalestri. Annars er efni bókarinnar ágætt þó mér þyki ekki tilefni til yfirlýsinga á borð við þær sem finna má aftan á bókinni. Kannski hefði svo verið með skikkanlegum viðsnúningi yfir á okkar ylhýra.

Annað dæmi af sviðuðum toga er bókin Um sársauka annarra eftir Susan Sontag, blaðakonu, rithöfund, fréttaljósmyndara og fleira. Í bókinni ræðir hún það hvernig við höfum smám saman orðið því sem næst ónæm fyrir sársauka náungans enda blasa við manni hörmungarnar á öldum ljósvakans dag hvern. Íslensk þýðing þeirrar bókar var svo enskuskotin að um miðja bók þoldi ég ekki meir. Ég hef ekki enn lokið við hana. Hið íslenska bókmenntafélag gaf bókina út. Ég hélt að þeirra stimpill væri ávísun á í það minnsta læsilegan texta en svo er ei.

Ég gæti nefnt fleiri dæmi en læt það ógert að sinni og vona að þeir sem taka til við að þýða bók yfir á íslensku hugsi hana líka á íslensku. Ég lofa Einari Benediktssyni að reka botninn í þetta harmakvein mitt.

Við spor hvert um Bifröst, að Heljar hyl
til himins, vor tunga bjó vörðu.
Þú last þetta mál með unað og yl
yngdan af stofnunum hörðu.
Ég skildi, að orð er á Íslandi til
um allt, sem er hugsað á jörðu.

Afi syngur.

Það er ógurlegt bras að fá allar þær vegabréfsáritanir sem þarf fyrir ferðina miklu yfir hafið. Við þurfum að hringja tvist og bast útum alla Evrópu til að ná á þeim ráðunautum (eða fulltrúum þeirra) sem geta hjálpað okkur.

Og þá er óátalið vesenið allt kringum Rússland.

En þolinmæðin þrautir vinnur allar, sagði afi. Hann veit hvað hann syngur.